Wat een bijzondere uitzending. Een geluid dat we in mijn beleving niet genoeg horen. Niet alleen vanuit het Joods gedachtengoed bekeken, maar vooral ook naar de huidige omstandigheden wat migratie betreft. Inderdaad, er zijn eerder golven van verandering in de wereld geweest. Het europees gedachtengoed trok naar andere werelddelen en veroverde deze. Andere overtuigingen kwamen europa binnen en veranderden de gewoonten en geloofsovertuigingen hier. Tot nu toe mondden deze golven van verandering uit in bloedvergieten. Pas daarna bleken mensen in staat te zijn naar elkaar te luisteren. Zijn we intussen zoveel verstandiger geworden dat het ons nu zal lukken om in deze grotere wereld elkaar met open armen en open blik te benaderen en te verwelkomen, zonder dat de angst ons tot verschrikkelijke beslissingen brengt? De tijd zal het leren. Mensen zijn tot het goede in staat en zij kunnen kiezen.
Beste collega's,
gisteren viel ik in jullie uitzending met de schrijfster van 'De Uitverkorene', het boek had ik al gelezen. Wat een prachtig portret! En ook nog die tangodanser in een betoverend mooi sneeuw-landschap. Allebei toptelevisie waarin mensen op een voetstuk worden geplaatst, ik ben trots op jullie!!!
Joris Linssen
Zojuist zag ik, eigenlijk voor het eerst, het derde testament.
Ik zag het verhaal van Fayza Oum'Hamed.
Nadat ik haar verhaal gehoord hebt en hoe ze nu in het leven staat maakt me zo gelukkig en geeft me zo'n warm gevoel.
Het deed echt iets met me.
Heel raar, dat heb ik zelden.
Heel veel rerspect voor haar en mooi in beeld gebracht!
Ik hoop haar ooit in Rotterdam op straat tegen te komen en naar haat te glimlachen.
Graag wil ik mijn reactie geven op de reacties van de poolse man op het verhaal van de Poolse vrouw die met haar kind naar Polen is vertrokken.
Weet je waar discriminatie vandaan komt Poolse man? Van mensen die reacties geven zoals jij. Jij gaat er bij voorbaat vanuit dat jou landgenote goed is omdat zij uit Polen komt. Hierdoor staat zij voor jou helemaal in haar recht zonder dat jij je hebt verdiept in de situatie. Begrijp je dat dit een zeer slecht beeld geeft van mensen met een Poolse achtergrond?
Er stond in de krant dat Poolse mannen weinig werk/geen geld meer hadden en dat zij hun vrouwen op straat zetten en van het geld wat ze hebben geen eten voor hun kinderen kopen maar drank. Nu kan ik als Nederlander denken dat iedereen in Polen zulk gedrag vertoond, maar ik kan ook realistisch nadenken en mij bedenken dat een bepaalde groep mensen hier last van heeft, maar dat niet iedere Pool in geldnood zijn kind op straat zet.
Je afgeven op de maatschappij heeft geen zin. Maar als we het over respect gaan hebben; we zijn allemaal mensen, welke kleur we ook zijn. Maar jij onderscheidt Polen van Nederlanders en dus zeg je dat een van de 2 in een hogere rangorde staat en dus respecteer je 1 van de 2 meer dan de ander; heeft dat dan met respect te maken?
Je hebt het over respect en over liefde voor een kind. Maar volgens mij heb je de hele remedie niet begrepen. Je speculeert dat de moeder niet is gevraagd haar reactie te geven en je gaat er vanuit dat zij, de moeder, het goed doet en dat de 'Nederlanders' moeten accepteren wat er gebeurd. Ik interpreteer dat jij dit doet om voor je landgenoten op te komen, wat logischerwijs geen vreemde reactie is.
Maar wat wil je bereiken met je teksten? Is het niet verstandig om eerst 'goed' het filmpje te bekijken en te beluisteren, vervolgens je vragen aan de grootouders te stellen (ipv te speculeren) en vervolgens pas je mening te geven?
Het is jammer om altijd te zien dat sommige culturen het om de verkeerde redenen voor elkaar opnemen.
Mijn mening is, dat als een Poolse mevrouw er voor kiest om in Nederland haar kind te krijgen met een Nederlandse man, dat zij dan NieT het recht heeft om dit kind naar Polen te ontvoeren. Duidelijk uit het filmpje blijkt, dat de Poolse vrouw haar eigen belang (haar geluk etc) in Polen voorop stelt aan het belang van het kind.
Poolse man: Verdiep je eerst in de achtergrond van het verhaal, voordat je zomaar in de rondte gaat speculeren. Zonde van je tijd en zonde van je energie! Sterker nog; zonde van de manier waarop de Nederlanders over de Polen gaan denken! Ik hoop dat je leert van het feit dat zo speculeren als jij doet een nutteloze bezigheid is!
Heb je geen baan of wat nuttigs te doen?
Ik heb in dit programma niet gehoord waarom Ania wil niet naar Nederland verhuizen. Waarom heeft niemand haar gevraagd ? Is haar mening niet belangrijk? Is dat met de respect voor haar gedaan ?
Mevrouw Le, dat is niet waar dat jouw landgenoten vinden dat alle cultuurverschillen in hun voordeel moeten werken. Wij zijn gewoon mensen van verschillende culturen. Niet iedereen kan hier als buitenlander of Poolse Goedkope Arbeidskracht (deze formulering heb ik in Nederlandse krant gevonden) funtioneren. Misschien is dat fout van Ania maar ik geloof niet dat ze slechte dingen voor zijn eigen kind wil. Soms kiezen mensen hun eigen land omdat ze daar vrienden en familie hebben en ze voelen daar zich gelukkiger. Niet alleen materiale dingen zijn belangrijk, niet alleen het geld. Grootouders en vader kunnen wel hun kleinkind en dochter ontmoeten, toch ? Niemand heeft de liefde aan kind geven verboden. En ze hoeven niet noodzakelijk een kleinkindje bij hen in Nederland hebben. Wat willen ze eigenlijk ? Kleine dochter van zijn moeder wegnemen ? Is dat het belangrijkst om een kind te overtuigen dat hun vader of grootouders van hem houden ? Als je van kind houdt, dat is overtuigen niet belangrijk. Wat voor vraag is dat: "Moeten de Nederlanders zich dan schuldig voelen" ? Wilt u Nederlanders bij deze vraag laten zien dat u meer met Nederland geintegreerd bent dan met uw eigen land ? Wat voor interesse heeft u in dit ? Wees uzelf, gedraag normaal. Groetjes !
Ik ben ook (een) Poolse. Ik vraag me altijd af waarom mijn landgenoten vinden dat alle cultuurverschillen in hun voordeel moeten werken? Is het hier (in Nederland) anders dan bijv. in Polen (China, Frankrijk, Duitsland enz.), moeten de Nederlanders zich dan schuldig voelen?
Als de moeder van een half Pools kind zich hier eenzaam zou voelen, heeft ze dan het recht om de vader buiten te stellen en haar kind de gelegenheid te ontnemen om zijn vader te leren kennen? Niemand heeft over haar drijfveer, egoïsme enz.?
Als de grootouder heb je dan een treurige keuze: of je je kleinkind niet meer ziet (en probeer je later deze situatie uit te leggen, dat het echt tegen je zin was) of je blijft vechten (om later niet te hoeven uit te leggen dat je altijd dichtbij wilde zijn). Veel kinderen groeien op, overtuigd dat hun vader, grootouders van hun niet hielden. Er was altijd alleen mamma. Ze weten niet dat de moeder deze situatie zelf creëerde. Ik denk niet dat het een gezonde situatie is.
Het lijkt mij moeilijk: je kleinkind niet meer zien. Lastig is het zeker als een kleinkind naar een buitenland verhuist. Waar ik wel mee zit: wat kun je eraan doen? Mensen zijn vrij om te gaan en staan waar ze willen. Ze leven hun leven en hebben eigen gevoelens. Zo lijkt het mij een onmogelijke situatie om woonruimte te huren van de ouders van je ex-partner. Er ontstaat op die manier een ongewenste afhankelijkheid. Ik kan me zo voorstellen dat Anna dat niet wilde.
Met Poolse man deel ik wel de vraag: wat is de drijfveer? Liefde of egoïsme? Ik zie een machtsstrijd. Daarmee maak je veel stuk.
Ik wil u attent maken op het recent uitgekomen boek met de titel:
"Kleinkind onbereikbaar". In dit boek staan interviews met grootouders, ouders en kleinkinderen over verbroken relaties.
ISBN: 978-90-77024-31-7
De holocaust is voorbij
Wat een bijzondere uitzending. Een geluid dat we in mijn beleving niet genoeg horen. Niet alleen vanuit het Joods gedachtengoed bekeken, maar vooral ook naar de huidige omstandigheden wat migratie betreft. Inderdaad, er zijn eerder golven van verandering in de wereld geweest. Het europees gedachtengoed trok naar andere werelddelen en veroverde deze. Andere overtuigingen kwamen europa binnen en veranderden de gewoonten en geloofsovertuigingen hier. Tot nu toe mondden deze golven van verandering uit in bloedvergieten. Pas daarna bleken mensen in staat te zijn naar elkaar te luisteren. Zijn we intussen zoveel verstandiger geworden dat het ons nu zal lukken om in deze grotere wereld elkaar met open armen en open blik te benaderen en te verwelkomen, zonder dat de angst ons tot verschrikkelijke beslissingen brengt? De tijd zal het leren. Mensen zijn tot het goede in staat en zij kunnen kiezen.
Uitzending gisteravond
Beste collega's,
gisteren viel ik in jullie uitzending met de schrijfster van 'De Uitverkorene', het boek had ik al gelezen. Wat een prachtig portret! En ook nog die tangodanser in een betoverend mooi sneeuw-landschap. Allebei toptelevisie waarin mensen op een voetstuk worden geplaatst, ik ben trots op jullie!!!
Joris Linssen
oeps...
"haat" moet natuurlijk haar zijn....
de uitzending met Fayza Oum'Hamed
L.s.,
Zojuist zag ik, eigenlijk voor het eerst, het derde testament.
Ik zag het verhaal van Fayza Oum'Hamed.
Nadat ik haar verhaal gehoord hebt en hoe ze nu in het leven staat maakt me zo gelukkig en geeft me zo'n warm gevoel.
Het deed echt iets met me.
Heel raar, dat heb ik zelden.
Heel veel rerspect voor haar en mooi in beeld gebracht!
Ik hoop haar ooit in Rotterdam op straat tegen te komen en naar haat te glimlachen.
Groet,
Jorne
Generaliseren
Graag wil ik mijn reactie geven op de reacties van de poolse man op het verhaal van de Poolse vrouw die met haar kind naar Polen is vertrokken.
Weet je waar discriminatie vandaan komt Poolse man? Van mensen die reacties geven zoals jij. Jij gaat er bij voorbaat vanuit dat jou landgenote goed is omdat zij uit Polen komt. Hierdoor staat zij voor jou helemaal in haar recht zonder dat jij je hebt verdiept in de situatie. Begrijp je dat dit een zeer slecht beeld geeft van mensen met een Poolse achtergrond?
Er stond in de krant dat Poolse mannen weinig werk/geen geld meer hadden en dat zij hun vrouwen op straat zetten en van het geld wat ze hebben geen eten voor hun kinderen kopen maar drank. Nu kan ik als Nederlander denken dat iedereen in Polen zulk gedrag vertoond, maar ik kan ook realistisch nadenken en mij bedenken dat een bepaalde groep mensen hier last van heeft, maar dat niet iedere Pool in geldnood zijn kind op straat zet.
Je afgeven op de maatschappij heeft geen zin. Maar als we het over respect gaan hebben; we zijn allemaal mensen, welke kleur we ook zijn. Maar jij onderscheidt Polen van Nederlanders en dus zeg je dat een van de 2 in een hogere rangorde staat en dus respecteer je 1 van de 2 meer dan de ander; heeft dat dan met respect te maken?
Hopend op een antwoord,
met groet,
Angelina
Reactie op Poolse man
Beste Poolse man,
Je hebt het over respect en over liefde voor een kind. Maar volgens mij heb je de hele remedie niet begrepen. Je speculeert dat de moeder niet is gevraagd haar reactie te geven en je gaat er vanuit dat zij, de moeder, het goed doet en dat de 'Nederlanders' moeten accepteren wat er gebeurd. Ik interpreteer dat jij dit doet om voor je landgenoten op te komen, wat logischerwijs geen vreemde reactie is.
Maar wat wil je bereiken met je teksten? Is het niet verstandig om eerst 'goed' het filmpje te bekijken en te beluisteren, vervolgens je vragen aan de grootouders te stellen (ipv te speculeren) en vervolgens pas je mening te geven?
Het is jammer om altijd te zien dat sommige culturen het om de verkeerde redenen voor elkaar opnemen.
Mijn mening is, dat als een Poolse mevrouw er voor kiest om in Nederland haar kind te krijgen met een Nederlandse man, dat zij dan NieT het recht heeft om dit kind naar Polen te ontvoeren. Duidelijk uit het filmpje blijkt, dat de Poolse vrouw haar eigen belang (haar geluk etc) in Polen voorop stelt aan het belang van het kind.
Poolse man: Verdiep je eerst in de achtergrond van het verhaal, voordat je zomaar in de rondte gaat speculeren. Zonde van je tijd en zonde van je energie! Sterker nog; zonde van de manier waarop de Nederlanders over de Polen gaan denken! Ik hoop dat je leert van het feit dat zo speculeren als jij doet een nutteloze bezigheid is!
Heb je geen baan of wat nuttigs te doen?
Met vriendelijke groet,
Een Nederlandse moeder
Kleinkind en liefde
Ik heb in dit programma niet gehoord waarom Ania wil niet naar Nederland verhuizen. Waarom heeft niemand haar gevraagd ? Is haar mening niet belangrijk? Is dat met de respect voor haar gedaan ?
Mevrouw Le, dat is niet waar dat jouw landgenoten vinden dat alle cultuurverschillen in hun voordeel moeten werken. Wij zijn gewoon mensen van verschillende culturen. Niet iedereen kan hier als buitenlander of Poolse Goedkope Arbeidskracht (deze formulering heb ik in Nederlandse krant gevonden) funtioneren. Misschien is dat fout van Ania maar ik geloof niet dat ze slechte dingen voor zijn eigen kind wil. Soms kiezen mensen hun eigen land omdat ze daar vrienden en familie hebben en ze voelen daar zich gelukkiger. Niet alleen materiale dingen zijn belangrijk, niet alleen het geld. Grootouders en vader kunnen wel hun kleinkind en dochter ontmoeten, toch ? Niemand heeft de liefde aan kind geven verboden. En ze hoeven niet noodzakelijk een kleinkindje bij hen in Nederland hebben. Wat willen ze eigenlijk ? Kleine dochter van zijn moeder wegnemen ? Is dat het belangrijkst om een kind te overtuigen dat hun vader of grootouders van hem houden ? Als je van kind houdt, dat is overtuigen niet belangrijk. Wat voor vraag is dat: "Moeten de Nederlanders zich dan schuldig voelen" ? Wilt u Nederlanders bij deze vraag laten zien dat u meer met Nederland geintegreerd bent dan met uw eigen land ? Wat voor interesse heeft u in dit ? Wees uzelf, gedraag normaal. Groetjes !
(Pools) kleinkind
Ik ben ook (een) Poolse. Ik vraag me altijd af waarom mijn landgenoten vinden dat alle cultuurverschillen in hun voordeel moeten werken? Is het hier (in Nederland) anders dan bijv. in Polen (China, Frankrijk, Duitsland enz.), moeten de Nederlanders zich dan schuldig voelen?
Als de moeder van een half Pools kind zich hier eenzaam zou voelen, heeft ze dan het recht om de vader buiten te stellen en haar kind de gelegenheid te ontnemen om zijn vader te leren kennen? Niemand heeft over haar drijfveer, egoïsme enz.?
Als de grootouder heb je dan een treurige keuze: of je je kleinkind niet meer ziet (en probeer je later deze situatie uit te leggen, dat het echt tegen je zin was) of je blijft vechten (om later niet te hoeven uit te leggen dat je altijd dichtbij wilde zijn). Veel kinderen groeien op, overtuigd dat hun vader, grootouders van hun niet hielden. Er was altijd alleen mamma. Ze weten niet dat de moeder deze situatie zelf creëerde. Ik denk niet dat het een gezonde situatie is.
Opa's en oma's
Het lijkt mij moeilijk: je kleinkind niet meer zien. Lastig is het zeker als een kleinkind naar een buitenland verhuist. Waar ik wel mee zit: wat kun je eraan doen? Mensen zijn vrij om te gaan en staan waar ze willen. Ze leven hun leven en hebben eigen gevoelens. Zo lijkt het mij een onmogelijke situatie om woonruimte te huren van de ouders van je ex-partner. Er ontstaat op die manier een ongewenste afhankelijkheid. Ik kan me zo voorstellen dat Anna dat niet wilde.
Met Poolse man deel ik wel de vraag: wat is de drijfveer? Liefde of egoïsme? Ik zie een machtsstrijd. Daarmee maak je veel stuk.
boek voor/over grootouders van een onbereikbaar kleinkind
Ik wil u attent maken op het recent uitgekomen boek met de titel:
"Kleinkind onbereikbaar". In dit boek staan interviews met grootouders, ouders en kleinkinderen over verbroken relaties.
ISBN: 978-90-77024-31-7