Ik ben ook (een) Poolse. Ik vraag me altijd af waarom mijn landgenoten vinden dat alle cultuurverschillen in hun voordeel moeten werken? Is het hier (in Nederland) anders dan bijv. in Polen (China, Frankrijk, Duitsland enz.), moeten de Nederlanders zich dan schuldig voelen?
Als de moeder van een half Pools kind zich hier eenzaam zou voelen, heeft ze dan het recht om de vader buiten te stellen en haar kind de gelegenheid te ontnemen om zijn vader te leren kennen? Niemand heeft over haar drijfveer, egoïsme enz.?
Als de grootouder heb je dan een treurige keuze: of je je kleinkind niet meer ziet (en probeer je later deze situatie uit te leggen, dat het echt tegen je zin was) of je blijft vechten (om later niet te hoeven uit te leggen dat je altijd dichtbij wilde zijn). Veel kinderen groeien op, overtuigd dat hun vader, grootouders van hun niet hielden. Er was altijd alleen mamma. Ze weten niet dat de moeder deze situatie zelf creëerde. Ik denk niet dat het een gezonde situatie is.
Het lijkt mij moeilijk: je kleinkind niet meer zien. Lastig is het zeker als een kleinkind naar een buitenland verhuist. Waar ik wel mee zit: wat kun je eraan doen? Mensen zijn vrij om te gaan en staan waar ze willen. Ze leven hun leven en hebben eigen gevoelens. Zo lijkt het mij een onmogelijke situatie om woonruimte te huren van de ouders van je ex-partner. Er ontstaat op die manier een ongewenste afhankelijkheid. Ik kan me zo voorstellen dat Anna dat niet wilde.
Met Poolse man deel ik wel de vraag: wat is de drijfveer? Liefde of egoïsme? Ik zie een machtsstrijd. Daarmee maak je veel stuk.
Ik wil u attent maken op het recent uitgekomen boek met de titel:
"Kleinkind onbereikbaar". In dit boek staan interviews met grootouders, ouders en kleinkinderen over verbroken relaties.
ISBN: 978-90-77024-31-7
In de uitzending Het 3e Testament van 16 februari zag ik het betoog van Avraham Burg. Wat een rust, klasse en originaliteit om zo te redeneren. Deze man is een bruggenbouwer. Wellicht zou hij in samenspraak met de oud-politici Van Agt en Van den Broek beweging in deze al decennia oude vastgelopen ideeën kluwen kunnen brengen.
Dat zou de gehele wereld ten goede komen.
Mijn complimenten.
Thomas Schure * 1944 te Maastricht
6411 CD 36 H
Ik ken wel jalouzie en ik ken haat. Beide zijn hier en daar. Zo groot zijn de verschillen toch niet.
Wat voor ideee om verstoorde relatie met de hulp van politiek op te lossen ? Dat is de manier waarmee mensen denken. Hoogmoed.
Niemand begrijpt dat de opvoeding van kinderen het belangrijkste is ? Maar wie zal dat doen ? Iedereen is bezig. Haast, geld verdienen. Ja, beleefdheid natuurlijk wel, maar verder niets. Daarom hebben wij euthanasie en nu de volgende stap: "Laat oudere vrij in keuze voor de dood". Alles op heel beleefde manier, alles met veel liefde. Gewoon maatschappij van de liefde. Allemal leugens. Ik hoor vaak over "sociale mensen" en "sociaal zijn' op de tv en de radio. Wie praat zo veel en zo bezig is met dit onderwerp, moet problemen met die onderwerp hebben.
Dat is geweldig dat je je kleinkind wil ontmoeten. Dat geeft een hoop in deze wereld waar bijna iedereen leeft alleeen voor het geld. Maar ik herhaal: de liefde is niet de strijd. De liefde heeft niet te maken met vechten. Wees voorzichig wat voor motivatie jij hebt: is dat liefde of is dat egoisme omdat je minder wil lijden.
Mij viel het op dat de grootouders van Valerie wel heel erg bezig waren met zichzelf. Alles draaide om HUN contact met het kleinkind. De moeder van hun kleinkind moest wel heel precies voldoen aan hun verwachtingen. Dat lijkt mij vreselijk benauwend voor hun ex-schoondochter. Ik weet wat het is om toeschouwer te zijn van de gevolgen van een scheiding. In ons geval ging het om vader en dochter. Duidelijk is wel dat dwingen niet helpt. Daarmee maak je uiteindelijk veel meer kapot dan je doet met rustig aan en beetje bij beetje liefde geven. Nu zadelen grootouders hun kleine weerloze kleinkind op met hun eigen obsessie.
Dank Oma Bea voor de hartverwarmende woorden. Wij zijn al blij met de aandacht voor dit onderwerp - het betreft toch relatief veel van hun grootouders gescheiden kinderen. Kijk op www.kleinkindonbereikbaar.nl en lees de verhalen. Of het lukt de politiek te interesseren? Probleem is meer de oorzaak: verstoorde relatie tussen ouders onderling (scheiding), waarbij de haat jegens de ex belangrijker blijkt dan liefde voor het eigen kind.
"Poolse man": ook in de situatie rond Valerie speelde jalouzie een grote rol, Anna was hier beslist niet eenzaam, vele Poolse en NL vrienden. Wij komen regelmatig in Polen, en zo groot zijn de verschillen toch niet?
De tweede week van mei 2006 was het zonnig en stralend weer in Nederland en toen zag ik ze.
Ik zag ze op de stranden van Hoek van Holland tot Scheveningen.
Ook zag ik ze op de fiets en in de winkelcentra van de grote steden.
Ja, de opa's en oma's van Nederland met hun kleinkinderen.
Nog jong om te zien en goed ter been.
Hun eigen kinderen moesten werken en vertrouwden de kinderen toe aan opa en oma.
Financieel ook aantrekkelijk natuurlijk.
Ook zijn er opa's en oma's die je niet ziet met hun kleinkinderen.
Wat zou daar mee aan de hand zijn !
Hebben hun kinderen goed betaalde banen en kiezen ze voor betaalde oppas.
Willen deze opa's en oma's niets van hun kleinkinderen weten en liever alleen zijn op het strand,
op hun fiets of in de winkelcentra?
Nee, nee en nog eens nee !
Zij hebben geen stem, zij worden niet gehoord.
Zij zijn de ouders van gescheiden stellen.
Zij leven met verborgen verdriet, omdat ze niet meer in het leven van hun kleinkinderen mogen meedoen.
Wat hebben zij misdaan. Wat heeft hun eigen kind misdaan in het mislukte huwelijk.
Meestal heeft niemand iets misdaan. Maar heeft een van de partijen de macht gegrepen.
Puur uit onmacht over de gescheiden situatie, via de kinderen de macht naar zich toegetrokken.
Ik zal hem/haar krijgen en ze moeten het maar voelen.
Grootouders in Nederland word wakker !
Het gaat om een hele generatie die hier mee te maken krijgt.
Het gaat om onze eigen omgeving. Gekwetste, beschadigde mensen.
Laten we onze krachten bundelen en een vuist maken door met z'n allen onze stem uit te brengen.
Als we in Nederland de horeca rookvrij kunnen krijgen via het 1e burgerinitiatief,
moeten wij als ouders, grootouders en verdere familieleden met een 2e burgerinitiatief toch zeker
40.000 stemmen bij elkaar kunnen krijgen om voor deze situatie in de 2e Kamer aandacht te krijgen.
De rechten van het kind dienen eerste prioriteit te hebben in een ontwikkelde en beschaafde maatschappij.
Ik ben Pools (twee jaar in Nederlands). Ik begrijp wel de liefde en pijn van Cornelie en Reinier en hun zoon David. Mijn dochter woont ook in Polen en ik ben gescheiden.
Ik denk dat de cultuur en mentaliteit van Poolse mensen en Nederlanders heel anders is. Nu, na twee jaren in Nederlands begrijp ik ook een gedrag van Ania, die niet in Nederlands wilde blijven. Het leven hier en de contacten tussen mensen zijn hier heel anders dan in Polen. Als Ania hier zou blijven, zou ze gewoon heel eenzaam zijn.
Het beste oplossing is tijd. De mensen kunnen natuurlijk blijven vechten, maar ze hebben (gelukkig) geen invloed op alle dingen ter wereld. Ik ben van mening dat liefde geen strijd is.
wat een mooi verhaal en wateen mooie vrouw ben jij volgens mij. Je bent ouder dan ik maar ik zou graag een avondje met jou een wijntje willen drinken want ik geloof dat jij de esentie begrijpt. En dan vooral in de zin dat je er zelf ok voor moet doen. IK nvoel de liefde ook wel maar kan mij daar sos niet aan toegeven omdat ik mezelf en mijn partner dan ook wegcijfer voor anderen tegen beter weten in . Wat ik zou willen weten hoe ga je voor het geluk met je geliefde zonder voor je gevoel mensen te laten zitten oof te kort te doen
(Pools) kleinkind
Ik ben ook (een) Poolse. Ik vraag me altijd af waarom mijn landgenoten vinden dat alle cultuurverschillen in hun voordeel moeten werken? Is het hier (in Nederland) anders dan bijv. in Polen (China, Frankrijk, Duitsland enz.), moeten de Nederlanders zich dan schuldig voelen?
Als de moeder van een half Pools kind zich hier eenzaam zou voelen, heeft ze dan het recht om de vader buiten te stellen en haar kind de gelegenheid te ontnemen om zijn vader te leren kennen? Niemand heeft over haar drijfveer, egoïsme enz.?
Als de grootouder heb je dan een treurige keuze: of je je kleinkind niet meer ziet (en probeer je later deze situatie uit te leggen, dat het echt tegen je zin was) of je blijft vechten (om later niet te hoeven uit te leggen dat je altijd dichtbij wilde zijn). Veel kinderen groeien op, overtuigd dat hun vader, grootouders van hun niet hielden. Er was altijd alleen mamma. Ze weten niet dat de moeder deze situatie zelf creëerde. Ik denk niet dat het een gezonde situatie is.
Opa's en oma's
Het lijkt mij moeilijk: je kleinkind niet meer zien. Lastig is het zeker als een kleinkind naar een buitenland verhuist. Waar ik wel mee zit: wat kun je eraan doen? Mensen zijn vrij om te gaan en staan waar ze willen. Ze leven hun leven en hebben eigen gevoelens. Zo lijkt het mij een onmogelijke situatie om woonruimte te huren van de ouders van je ex-partner. Er ontstaat op die manier een ongewenste afhankelijkheid. Ik kan me zo voorstellen dat Anna dat niet wilde.
Met Poolse man deel ik wel de vraag: wat is de drijfveer? Liefde of egoïsme? Ik zie een machtsstrijd. Daarmee maak je veel stuk.
boek voor/over grootouders van een onbereikbaar kleinkind
Ik wil u attent maken op het recent uitgekomen boek met de titel:
"Kleinkind onbereikbaar". In dit boek staan interviews met grootouders, ouders en kleinkinderen over verbroken relaties.
ISBN: 978-90-77024-31-7
uw uitzending Het 3e Testament van 16 febr 2010
In de uitzending Het 3e Testament van 16 februari zag ik het betoog van Avraham Burg. Wat een rust, klasse en originaliteit om zo te redeneren. Deze man is een bruggenbouwer. Wellicht zou hij in samenspraak met de oud-politici Van Agt en Van den Broek beweging in deze al decennia oude vastgelopen ideeën kluwen kunnen brengen.
Dat zou de gehele wereld ten goede komen.
Mijn complimenten.
Thomas Schure * 1944 te Maastricht
6411 CD 36 H
Poolse kleinkind nog een keer
Ik ken wel jalouzie en ik ken haat. Beide zijn hier en daar. Zo groot zijn de verschillen toch niet.
Wat voor ideee om verstoorde relatie met de hulp van politiek op te lossen ? Dat is de manier waarmee mensen denken. Hoogmoed.
Niemand begrijpt dat de opvoeding van kinderen het belangrijkste is ? Maar wie zal dat doen ? Iedereen is bezig. Haast, geld verdienen. Ja, beleefdheid natuurlijk wel, maar verder niets. Daarom hebben wij euthanasie en nu de volgende stap: "Laat oudere vrij in keuze voor de dood". Alles op heel beleefde manier, alles met veel liefde. Gewoon maatschappij van de liefde. Allemal leugens. Ik hoor vaak over "sociale mensen" en "sociaal zijn' op de tv en de radio. Wie praat zo veel en zo bezig is met dit onderwerp, moet problemen met die onderwerp hebben.
Dat is geweldig dat je je kleinkind wil ontmoeten. Dat geeft een hoop in deze wereld waar bijna iedereen leeft alleeen voor het geld. Maar ik herhaal: de liefde is niet de strijd. De liefde heeft niet te maken met vechten. Wees voorzichig wat voor motivatie jij hebt: is dat liefde of is dat egoisme omdat je minder wil lijden.
Met liefde afstand houden
Mij viel het op dat de grootouders van Valerie wel heel erg bezig waren met zichzelf. Alles draaide om HUN contact met het kleinkind. De moeder van hun kleinkind moest wel heel precies voldoen aan hun verwachtingen. Dat lijkt mij vreselijk benauwend voor hun ex-schoondochter. Ik weet wat het is om toeschouwer te zijn van de gevolgen van een scheiding. In ons geval ging het om vader en dochter. Duidelijk is wel dat dwingen niet helpt. Daarmee maak je uiteindelijk veel meer kapot dan je doet met rustig aan en beetje bij beetje liefde geven. Nu zadelen grootouders hun kleine weerloze kleinkind op met hun eigen obsessie.
Wakkere grootouders in Nederland
Dank Oma Bea voor de hartverwarmende woorden. Wij zijn al blij met de aandacht voor dit onderwerp - het betreft toch relatief veel van hun grootouders gescheiden kinderen. Kijk op www.kleinkindonbereikbaar.nl en lees de verhalen. Of het lukt de politiek te interesseren? Probleem is meer de oorzaak: verstoorde relatie tussen ouders onderling (scheiding), waarbij de haat jegens de ex belangrijker blijkt dan liefde voor het eigen kind.
"Poolse man": ook in de situatie rond Valerie speelde jalouzie een grote rol, Anna was hier beslist niet eenzaam, vele Poolse en NL vrienden. Wij komen regelmatig in Polen, en zo groot zijn de verschillen toch niet?
Reinier Rijke - opa van Valerie
verstoten familieleden
Verstoten familieleden !
De tweede week van mei 2006 was het zonnig en stralend weer in Nederland en toen zag ik ze.
Ik zag ze op de stranden van Hoek van Holland tot Scheveningen.
Ook zag ik ze op de fiets en in de winkelcentra van de grote steden.
Ja, de opa's en oma's van Nederland met hun kleinkinderen.
Nog jong om te zien en goed ter been.
Hun eigen kinderen moesten werken en vertrouwden de kinderen toe aan opa en oma.
Financieel ook aantrekkelijk natuurlijk.
Ook zijn er opa's en oma's die je niet ziet met hun kleinkinderen.
Wat zou daar mee aan de hand zijn !
Hebben hun kinderen goed betaalde banen en kiezen ze voor betaalde oppas.
Willen deze opa's en oma's niets van hun kleinkinderen weten en liever alleen zijn op het strand,
op hun fiets of in de winkelcentra?
Nee, nee en nog eens nee !
Zij hebben geen stem, zij worden niet gehoord.
Zij zijn de ouders van gescheiden stellen.
Zij leven met verborgen verdriet, omdat ze niet meer in het leven van hun kleinkinderen mogen meedoen.
Wat hebben zij misdaan. Wat heeft hun eigen kind misdaan in het mislukte huwelijk.
Meestal heeft niemand iets misdaan. Maar heeft een van de partijen de macht gegrepen.
Puur uit onmacht over de gescheiden situatie, via de kinderen de macht naar zich toegetrokken.
Ik zal hem/haar krijgen en ze moeten het maar voelen.
Grootouders in Nederland word wakker !
Het gaat om een hele generatie die hier mee te maken krijgt.
Het gaat om onze eigen omgeving. Gekwetste, beschadigde mensen.
Laten we onze krachten bundelen en een vuist maken door met z'n allen onze stem uit te brengen.
Als we in Nederland de horeca rookvrij kunnen krijgen via het 1e burgerinitiatief,
moeten wij als ouders, grootouders en verdere familieleden met een 2e burgerinitiatief toch zeker
40.000 stemmen bij elkaar kunnen krijgen om voor deze situatie in de 2e Kamer aandacht te krijgen.
De rechten van het kind dienen eerste prioriteit te hebben in een ontwikkelde en beschaafde maatschappij.
Oma Bea
Een dochter in Polen
Ik ben Pools (twee jaar in Nederlands). Ik begrijp wel de liefde en pijn van Cornelie en Reinier en hun zoon David. Mijn dochter woont ook in Polen en ik ben gescheiden.
Ik denk dat de cultuur en mentaliteit van Poolse mensen en Nederlanders heel anders is. Nu, na twee jaren in Nederlands begrijp ik ook een gedrag van Ania, die niet in Nederlands wilde blijven. Het leven hier en de contacten tussen mensen zijn hier heel anders dan in Polen. Als Ania hier zou blijven, zou ze gewoon heel eenzaam zijn.
Het beste oplossing is tijd. De mensen kunnen natuurlijk blijven vechten, maar ze hebben (gelukkig) geen invloed op alle dingen ter wereld. Ik ben van mening dat liefde geen strijd is.
uitzending 9 februari
wat een mooi verhaal en wateen mooie vrouw ben jij volgens mij. Je bent ouder dan ik maar ik zou graag een avondje met jou een wijntje willen drinken want ik geloof dat jij de esentie begrijpt. En dan vooral in de zin dat je er zelf ok voor moet doen. IK nvoel de liefde ook wel maar kan mij daar sos niet aan toegeven omdat ik mezelf en mijn partner dan ook wegcijfer voor anderen tegen beter weten in . Wat ik zou willen weten hoe ga je voor het geluk met je geliefde zonder voor je gevoel mensen te laten zitten oof te kort te doen